آنچه پرسنل بهداشتی- درمانی باید در مورد بیماری آنفولانزای جدید نوع H1N1 ( آنفولانزای خوکی ) بدانند:
ویروس آنفولانزای جدید H1N1 در حال ایجاد بیماری در افراد آلوده شده به این ویروس در امریکا و سایر کشورهای جهان می باشد . مرکز مدیریت بیماری های واگیر ایران انتظار دارد که این بیماری برای مدتی ادامه داشته باشد بنابراین ممکن است هر فرد یا اطرافیان وی دچار بیماری شوند . به همین دلیل لازم است همکاران محترم علائم بیماری و راه های انتقال آنرا آموخته و از اقدامات ضروری بخصوص موازین پیشگیری مطلع باشند .
روش های (مکانیسم ) انتقال ویروس به افراد سالم
اطلاعات محدود موجود بیانگر آن است که این ویروس نیز از همان طرق انتقال سایر ویروس های آنفولانزا منتقل می شود . شایع ترین راه انتقال ویروس آنفولانزای انسانی فصلی بصورت فرد به فرد با واسطه قطرات تنفسی بزرگ است ( یعنی سرفه یا عطسه فرد بیمار ) . انتقال قطرات تنفسی بزرگ نیازمند تماس نزدیک فرد سالم است چون این قطرات به صورت معلق در هوا باقی نمی مانند و عموماً فاصله ای کمتر از یک متر را طی می کنند . انتقال از طریق سطوح آلوده به قطرات تنفسی آلوده نیز روش احتمال دیگری برای سرایت است . احتمال انتقال عفونت از راه هایی مانند اشک یا بزاق هنوز نامشخص است اما تمام ترشحات تنفسی و مایعات بدن بیماران آلوده بطور بالقوه آلوده کننده و بیماریزا تلقی می شود .
نکته !
موازین بهداشت فردی یکی از روش های مندرج در مداخلات غیر دارویی Non-pharmaceutical Interventions) NPI )محسوب می شوند . رعایت بهداشت فردی در پیشگیری از گسترش آنفولانزا و جلوگیری از شیوع آن مهم می باشد .
تعریف مورد مشکوک بیماری
علائم بیماری ( مشابه آنفولانزای فصلی )
شاه علامت ها شامل : تب ، سردرد ، سرفه ، گلودرد ، اسهال و استفراغ در صد قابل توجهی از افراد آلوده آبریزش یا گرفتگی بینی ، بدن درد ، لرز و احساس خستگی در درجه بعدی اهمیتی هستند . بعلاوه علائم اپیدمیولوژیک مرتبط در تاریخچه بیمار شامل : تماس نزدیک با مورد قطعی آنفولانزای خوکی یا سابقه سفر یا اقامت در کشوری که تعداد یک یا بیشتر مورد قطعی آنفولانزای خوکی از آن گزارش شده است ( آمریکا ، مکزیک و ... )
گروه های پر خطر برای ابتلا به این ویروس
احتمالاً همان گروه هایی می باشند که متعاقبا ابتلا به آنفولانزای فصلی احتمال بروز عوارض در آنها بیشتر است ( بیماران پر خطر )
افراد پرخطر عبارتند از :
- سنین بالای 65 سال
- کودکان زیر 5 سال
- زنان حامله
- افراد دچار بیماری بیماری طبی مزمن در هر گروه سنی ( مانند آسم ، دیابت ، بیماری قلبی و عروقی ) .
- افراد دچار نقص ایمنی ( مثلاً استفاده از داروهای Immune-suppressorیا عفونت HIV)
- افراد دریافت کننده آسپرین به مدت طولانی به علت خطر بروز سندرم Reye متعاقب آنفولانزا
اقدامات و موازین پیشگیری از آنفولانزای جدید H1N1
تا زمان فعلی توانایی این ویروس از لحاظ قابلیت انتقال بیشتر از ویروس آنفولانزای فصلی است . مطالعات بر روی آنفولانزای فصلی نشان می دهد که فرد مبتلا از یک روز قبل علائم تا 7 روز بعد از بروز علائم می تواند بیماری را به افراد دیگر انتقال دهد . دوره عفونت زایی در کودکان و خصوصاً کودکان کم سن و سال ممکن است طولانی تر باشد .
اولین توصیه به بیماران دچار علائم بیماری تنفسی خصوصاً علائم مشابه آنفولانزا ( Influenza-Like Illness)
برای دیدن بقیه مطالب و دستورالعمل برخورد پرسنل اورژانس با این بیماران به ادامه متن بروید.